I`m here...

Άνοιξε η μαύρη τουλίπα μου και μαζί της το adsl μου, αρκετούς μήνες προσέχω την μικρή μου γλάστρα και πριν μερικές μέρες μου έδωσε την χαρά να την φωτογραφίσω ανθισμένη...

Αποκλίνουσα συμπεριφορά για να την φέρω πίσω..

Εεε λοιπόν ΝΑΙ εγώ το παραδέχομαι!! Το έκανα!! Είμαι πλιατσικοδράστης!!

Ανέβαινα την Ακαδημίας έβλεπα δεξιά κι αριστερά κάδους να λαμπαδιάζουν 15χρονα με μαντίλες ωσάν Ταλιμπάν και τα πεζοδρόμια γεμάτα γλυκά γουρουνάκια.. προσπαθώντας λοιπόν να φτάσω στο Σύνταγμα για να ταΐσω τα περιστέρια έφτασα σε μια δυό ώρες Βουκουρεστίου και Ακαδημίας.

Πω πω θεέ μου το θέαμα που αντίκρισα με φούντωσε!!! Αυτή κι αν ήταν ευκαιρία σκέφτηκα..

Σπασμένη η βιτρίνα και δεκάδες άτομα να κάνουν πλιάτσικο στο κατάστημα louis vuitton, αυθόρμητα μου ήρθε μια ατάκα στο στόμα "γαμώ την τρέλα μου θα προλάβω?"
Ευτυχώς πρόλαβα!!

δικάστε με!!




ΥΓ. Δεν θα έχω νετ για κάποιες μέρες αλλά θα προσπαθήσω να μπαίνω κλεφτά..;)

Μέσα απ' τα μάτια μιας σκιάς..

Αυτές τις μέρες και μετά από όλα αυτά τα γεγονότα πολλές σκέψεις έχουν μείνει draft στο μυαλό μου, διαβάζω 10αδες ποστ και αναλύσεις, φωτογραφίες με βανδαλισμούς βιντεάκια με μολότοφ με κουκουλοφόρους με τραμπούκους με πιτσιρίκια που άλλοτε κρατούν πέτρες άλλοτε νεράντζια και λουλούδια.

Σε μια κουβέντα που είχα με το Σπίθα υποστηρίζει ότι το θέμα είναι καθαρά πολιτικό.. δεν θα διαφωνήσω αλλά νομίζω ότι είναι περισσότερο κοινωνικό.

Ίσως για να είμαι ακόμα πιο εύστοχος νομίζω ότι είναι κοινωνικοπολιτικό.

Διαβάζω διάφορα που γράφονται στα blog, διάβασα ότι τα Εξάρχεια είναι γκέτο, ότι αν δεν είχε αφήσει η μάνα του Αλέξανδρου το παιδί της να πάει εκεί τώρα θα ζούσε, διάβασα για πλιάτσικο και για μετανάστες, για τραμπούκους νεοναζί, για μπάτσους για εξεγέρσεις για επαναστάσεις, είδα πολιτικούς να μην έχουν φωνή ή όταν είχαν ήταν προς εκμετάλλευση ψηφοφόρων.

Αναλύσεις επί αναλύσεων πως έφυγε η σφαίρα ποια η βαλλιστική και βλητική έρευνα..

Μπουρδολόγους βαλληστικολόγους πλιατσικολόγους και αλλά τέτοια κορυφαία άσχετα.. ίσως έπρεπε να χαθεί ένα 15χρονο παιδί για να υπάρχει θέμα στα ΜΜΕ εκτός από το μεγάλο φαγοπότι στο Βατοπέδι.

Τα γεγονότα μας δηλώνουν από μόνα τους ότι δεν είναι αυτό που έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε.. δλδ μια ομάδα κουκουλοφόρων 50-100 που σπάει τα πάντα ρημάζει τα πάντα.. είναι μια αυθόρμητη αντίδραση του λαού που είχε σαν αφορμή το θάνατο του Αλέξανδρου και δεν ήταν αυτή η αιτία.

Αιτία είναι το χαμένο όνειρο των νέων κυρίως.. αιτία είναι η μαρμελάδα στ’ αυτιά που έχουν όλοι οι πολιτικοί.. αιτία είναι ότι βλέπουμε το δέντρο και χάσαμε το δάσος.

Οι πολιτικοί χειρισμοί ήταν για άλλη μια φορά οι αναμενόμενη ηδονή της καρέκλας.. και πως ο καθένας θα πάρει κομμάτι από την πίτα της αντίδρασης.

Πολλά αποτρόπαια έγιναν αυτές τις μέρες που όλοι τα καταδικάζουμε.. κάποιοι έχτισαν μια δουλειά και έγινε στάχτη σε μια νύχτα.. κάποιοι άλλοι ίσως μείνουν χωρίς δουλειά..

Η ιστορία μας έχει διδάξει ότι η βία θα αναπαραχθεί με απρόβλεπτα αποτελέσματα.. (στην Πάτρα είδαμε εμπόρους να τα βάζουν με το πλήθος, κάποιοι τους ονόμασαν χρυσαυγήτες και νοικοκυραίους.. ίσως την αλήθεια δεν θα την μάθουμε ποτέ) αν συνεχιστεί όλο αυτό θα δούμε πολύ χειρότερα.

Προσπαθούμε να επιβιώσουμε και να λύσουμε τα δικά μας προβλήματα και δεν έχουμε αυτιά για την φωνή του διπλανού.. του ίδιου μας του παιδιού, έχουμε πρώτο κριτήριο να σπουδάσουμε τα παιδιά μας για να γίνουν καλύτεροι άνθρωποι.. έχουμε ταυτίσει την μόρφωση με την καταξίωση.

Κοινωνική μόρφωση χρειάζεται ένα παιδί.. αγάπη.. φροντίδα και μια μεγάλη αγκαλιά.. διάλογος καθημερινός και στροφή σε αξίες σε ιδανικά στην εντιμότητα στον σεβασμό και στον αυτοσεβασμό.

Ας αρχίσουμε να αλλάζουμε εμάς πρώτα και αν το καταφέρουμε όλα τα άλλα θα έρθουν χωρίς μεγάλη προσπάθεια..

Ένα μύθο θα σας πω..

Μια φορά κι ένα καιρό ήταν μια Ελληνίδα μετανάστης στην Αυστραλία, ζούσε ειρηνικά εκεί και μετά από 20 χρόνια δουλειάς ένα πρωί πήγε στην τράπεζα να κάνει μια ανάληψη για να πληρώσει 15 υπαλλήλους που απασχολούσε στην δουλειά του ο σύζυγός της..

Ληστεία.. κάποιος της άρπαξε την τσάντα!!!!!

Είχε δυο μάρτυρες.

Οδηγήθηκε στο τμήμα δήλωσε τι ακριβώς είχε η τσάντα της και αποζημιώθηκε μέχρι τελευταίας δεκάρας..

Γιατί??

Γιατί το κράτος δεν μπόρεσε να την προφυλάξει από μια τέτοια ενέργεια.. γιατί είναι 20 χρόνια στη χώρα και δεν έδωσε ποτέ κανένα δικαίωμα..

Αυτά όμως θα γίνονται στην Αυστραλία και στα παραμύθια για να είμαστε εμείς Ελλαδιστάν κι αυτοί καλύτερα..

Σιωπή...

(το video είναι από το ζούγλα gr)

Πω Πω ένα δώρο ! ! !

(foto by shades)

..αυτό είπα μόλις αντίκρυσα αυτό το θέαμα έξω από το σπίτι μου σήμερα το μεσημέρι!!!

Τρία χρόνια μετά...

(foto by shades)

Τρία χρόνια πέρασαν κι όμως ακόμα έχω τα σημάδια από ‘κείνη την μέρα, όχι τα σημάδια στο σωμα δεν με ενοχλούν καθόλου αυτά που έμειναν στην ψυχή είναι αυτά που θα μου κρατούν συντροφιά μια ζωή.

Τίποτα δεν γίνεται τυχαία.. ακόμα και τα πολύ σοβαρά υπάρχει κάποιος λόγος που έρχονται.

Πριν τρία χρόνια σαν σήμερα είχα ένα ατύχημα σοβαρό, με κράτησε σπίτι περίπου 18 μήνες, εκεί φανερώθηκαν μπροστά μου μερικές αλήθειες..

πόσο δυνατός μπορεί να είναι ο άνθρωπος;

ποιοι πραγματικά είναι οι γύρω του;

πόσο μακράν είναι μια ευχή για υγεία από το να το βιώσεις στο ίδιο σου το σώμα;

Είμαι καλύτερα από πέρσι και πολύ καλύτερα από πρόπερσι.. εύχομαι το ίδιο να πω και του χρόνου.